Het heeft langer geduurd dan ik zelf voor mogelijk had gehouden. Ik was er niet eerder aan toe om het slotstuk van dit dagboek te schrijven. De verwijdering van mijn baarmoeder en de nasleep heeft misschien toch meer impact dan ik aan mezelf wil toegeven. Ik heb namelijk het idee dat ik mezelf er mentaal aardig doorheen sleep. Of dat ook echt zo is zal de toekomst uitwijzen. Fysiek is het daarentegen een zware dobber. De operatie is inmiddels vier maanden geleden. En ik moet zeggen dat ik meer goede dan slechte dagen heb. De pijn en machteloosheid van de eerste weken zijn voorbij. Het opbouwproces is in volle gang. Maar topfit kan ik mezelf nog niet noemen.

Lees verder

Baarmoederhalskanker, baarmoederhalskanker, baarmoederhalskanker. Het kan geen toeval zijn. Op het moment dat ik fysiek en mentaal dieper gezonken ben dan ooit door die rotziekte, staan de media er bol van. In eigen land geeft slechts de helft van de tienermeisjes gehoor aan de oproep om zich te laten inenten tegen HPV, het virus dat baarmoederhalskanker veroorzaakt. En in Engeland sterft realityster Jade Goody aan de gevolgen van de ziekte die tot in haar hersenen was uitgezaaid. (Foto: respectance.com)

Lees verder

Nog vier dagen tot de operatie. Ik schijt zeven kleuren, daar zal ik maar geen doekjes om winden. Een keizersnede is al geen pretje en dit schijnt nog tig keer erger te zijn. Alle vrouwen die zelf een baarmoederverwijdering hebben ondergaan drukken me op het hart ‘om er toch vooral de tijd voor te nemen’. Er zegt er niet eentje dat het wel meevalt. Dat geeft me eigenlijk nog de meeste kriebels. Zij weten immers waar ze over praten. Ik weet dat nog niet. Heb er uiteraard wel de boekjes op nageslagen maar dat is slechts theorie. En woensdag heb ik een voorbereidend gesprek gehad dat niet bepaald vertrouwenwekkend was. Integendeel!

Lees verder

Inmiddels is duidelijk dat er in huize Kombrink geen tweede IVF-kindje komt. De rauwe realiteit heeft ons op het fysieke vlak genadeloos om de oren geslagen. Op 16 maart wordt mijn baarmoeder verwijderd als gevolg van een hardnekkig gevalletje baarmoederhalskanker. Gelukkig zijn we sinds 2006 wel de trotse ouders van een zoontje. Dankzij IVF, of ICSI om precies te zien. Over dat proces heb ik destijds een dagboek bijgehouden dat herkenbaar kan zijn voor mensen die nu met IVF bezig zijn. Zelf heb ik toen in ieder geval veel steun gehad aan de verhalen van lotgenoten. Klik hier voor Dagboek van een IVF/ICSI-poging.

Al meer dan een week weet ik de datum waarop mijn baarmoeder verwijderd zal worden. Blijkbaar had ik even wat tijd nodig om het te laten bezinken alvorens die wetenschap hier met iedereen te delen. Vrienden en familie weten het natuurlijk al. Die hebben belangstellend gebeld, sms’jes gestuurd, ge-emaild of gekrabbeld. Het is ook niet niks, zo’n operatie. Nog afgezien van het emotionele aspect krijgt mijn lijf over een paar weken een flinke opdonder. Op 16 maart moet ik onder het mes. Shit happens!

Lees verder

Ja, er is nieuws. En nee, het is weer geen goed nieuws. Hoe wilt u het hebben? Met een doekje voor het bloeden of recht voor z’n raap? Dat laatste maar doen, dacht ik. Wat hebben we er aan om nog langer de hoop te koesteren dat mijn baarmoeder volledig naar behoren functioneert. Vrijdag was de uitslag van de laatste controle weer ongenadig hard. Weer PAP4. En dus weer een colposcopie. Waar ik meteen voor mocht gaan liggen. Blijkbaar heeft mijn dossier na 5 jaar nu dan toch echt code rood gekregen.

Lees verder

Deze hadden jullie nog van me tegoed. Het lijkt er misschien op dat ik vergeten ben om m’n dagboek bij te werken na mijn laatste bezoek aan de gynaecoloog op 7 januari. Niet is minder waar. Ik had er gewoon geen zin an. Ik ben al dat gedoe rondom mijn baarmoeder zo verschrikkelijk zat dat ik er gewoon de puf niet meer voor kan opbrengen. Ik wil dat het voorbij is. Over en uit. Ook niet makkelijk, maar dan weten we tenminste waar we aan toe zijn en kunnen we verder. Lees verder

Het werd er weer eens tijd voor. Voor een blogje in m’n dagboek. Ik heb ook wel wat te melden, dat scheelt. Tenminste, als je een doorverwijzing door de huisarts naar de gynaecoloog als zodanig kunt beschouwen. Als je hier vaker leest, weet je misschien dat ik me aan het voorbereiden ben op het weg laten halen van mijn baarmoeder. Het lijkt erop dat dat zelfs sneller gaat gebeuren dan verwacht. Niet echt om blij van te worden. Lees verder

Dank voor jullie belangstelling. Ik voel me ook wel een beetje schuldig dat ik zo lang heb gewacht met antwoorden op de vraag ‘hoe het nu met me gaat’. Tja .. wat zal ik ervan zeggen. Het houdt nog steeds niet over. Vooral fysiek niet. En mentaal schommelt het mee op de golven van m’n mankerende lijf. Ik zou willen dat ik me beter voelde. Van alle klachten af zou zijn. Maar als ik dat zou zeggen zou ik mezelf voor de gek houden. Lees verder

Misschien was mijn afwezigheid van enkele dagen je opgevallen, misschien ook niet. Er is wel een verklaring voor. Ik ben in m'n hoofd keihard bezig om afscheid te nemen van een kinderwens. En hoe je dat precies doet .. daar ben ik nog niet helemaal uit. Of beter gezegd: daar ben ik helemaal nog niet uit. Dat het onontkoombaar is, dat is wel duidelijk geworden na mijn laatste operatie. Een tweede kindje willen is de rampspoed over je afroepen. En dat wil natuurlijk geen mens. Lees verder