Dagboek IVF: doen we het of doen we het niet?

Ja, er is nieuws. En nee, het is weer geen goed nieuws. Hoe wilt u het hebben? Met een doekje voor het bloeden of recht voor z’n raap? Dat laatste maar doen, dacht ik. Wat hebben we er aan om nog langer de hoop te koesteren dat mijn baarmoeder volledig naar behoren functioneert. Vrijdag was de uitslag van de laatste controle weer ongenadig hard. Weer PAP4. En dus weer een colposcopie. Waar ik meteen voor mocht gaan liggen. Blijkbaar heeft mijn dossier na 5 jaar nu dan toch echt code rood gekregen.

Mijn ervaring is dat het doorgaans zeker drie weken duurt voor je na een fout uitstrijkje aan de beurt bent voor zo’n colposcopie. En ik ben toch niet geheel blanco op dit vlak. Nu was ik binnen tien tellen het lijdend voorwerp. De gynaecoloog bekijkt je baarmoederhals met een vergrootglas, stipt met een soort contrastvloeistof verdachte plekjes aan en als die oplichten begint het martelen. De verkleurde stukjes weefsel hapt hij weg met een soort tangetje/schaartje. Weet ik veel wat het is, ik durf er niet naar te kijken ..

Anyway. Dat hebben we dus alweer achter de rug, gelukkig. Dat doekje voor het bloeden was op dat moment bepaald niet overbodig. Ik maak er nu zelfs nog gebruik van en we zijn toch al 5 dagen verder. Die colposcopie wordt gemaakt om uit te sluiten dat er inderdaad slechts foute cellen aan de oppervlakte groeien. Dat het dus niet verder naar binnen is geslagen. Hoe noemen ze dat in medische termen .. uitzaaien?

Die uitslag krijg ik maandag (9 februari) al. Ja, dan al. Ongelofelijk he. Er wordt ineens haast gemaakt. Zouden ze van zo’n lastige patient als ik af willen? Snij die baarmoeder er maar uit dan zien we haar in ieder geval hier nooit meer terug .. Ja, ik kan er maar beter de humor van in blijven zien toch. Een andere benadering kan ik op dit moment even niet bedenken. Want dat die baarmoeder er nu uit moet, dat is wel duidelijk.

Voor m’n laatste operatie in september zei de gynaecoloog al dat ik die optie moest overwegen. En nu is er – bij wederom een foute uitslag – geen ontkomen meer aan. Maandag bespreken we dan ook afhankelijk van de uitslag wat, hoe en wanneer. Zo koel en zakelijk als ik het nu opschrijf beleef ik het overigens niet hoor. Diep van binnen had ik gehoopt op een PAP1, een heerlijk schone binnenkant zonder allerlei enge, afwijkende cellen die steeds opnieuw aan het woekeren slaan. Het is me niet gegund .. Ik mag weer opnieuw in de medische mallemolen. Maar dit keer is het hopelijk een kort ritje met een definitief einde.

Blader hier terug in mijn dagboek.

Lees ook:Dagboek IVF: doen we het of doen we het niet
Lees ook:Dagboek IVF: doen we het of doen we het niet?
Lees ook:Dagboek IVF: we doen het dus niet!
Lees ook:Dagboek IVF: doen we het of doen we het niet
Lees ook:Dagboek IVF: doen we het of doen we het niet?

Heb jij Zwanger.Blog nog steeds niet toegevoegd aan je Google homepage of Reader? Klik hier!