Dagboek IVF: doen we het of doen we het niet?

Het werd er weer eens tijd voor. Voor een blogje in m’n dagboek. Ik heb ook wel wat te melden, dat scheelt. Tenminste, als je een doorverwijzing door de huisarts naar de gynaecoloog als zodanig kunt beschouwen. Als je hier vaker leest, weet je misschien dat ik me aan het voorbereiden ben op het weg laten halen van mijn baarmoeder. Het lijkt erop dat dat zelfs sneller gaat gebeuren dan verwacht. Niet echt om blij van te worden.

Eigenlijk zou ik de kop van mijn dagboek moeten veranderen in Dagboek IVF: we doen het dus niet! Want de kansen dat het nog gaat gebeuren zijn tot minimale proporties geslonken. Ik ben zelfs een paar maanden geleden weer met de pil begonnen om alle klachten die ik had wat te verminderen. Hevig bloedverlies tijdens m’n menstruatie die bijna twee weken duurt, meer en heftigere migraine-aanvallen en mastopathie in m’n linkerborst. Het advies van het ziekenhuis was om de pil te gaan slikken.

Maar ik ging me zeker niet beter voelen. Integendeel. Het ging bergafwaarts. Continu misselijk en hoofdpijn. Geen effect op het bloedverlies en m’n borst ging er ook niet op vooruit. En de migraine was nauwelijks nog te handelen. Dus toch maar weer terug naar de huisarts. Die opdracht gaf om acuut te stoppen met de pil. Vooral het verergeren van de migraine vond hij een belangrijk signaal. De pil in cominbatie met migraine schijnt de kans op een beroerte te vergroten. Nou .. daar zit je niet op te wachten natuurlijk!

Dus ben ik nu alweer een paar weken pilloos. En voel ik me gelukkig een stukje beter. Niet meer misselijk en de hoofdpijn is ook weg. De huisarts vond dat ik ook maar een versnelde afspraak moest maken bij de gynaecoloog om te praten over het laten weghalen van mijn baarmoeder. Hij denkt dat er geen ontkomen meer aan is. En waarschijnlijk ben ik nadien van driekwart van m’n klachten af, zegt hij. Dat gaf voor mij de doorslag. Ik voel me al zo lang zo slecht dat ik die negatieve spiraal graag wil doorbreken. Niet goedschiks, dan maar kwaadschiks.

Eigenlijk zou ik in maart weer een uitstrijkje krijgen. Afhankelijk van die uitslag zou dan besloten worden om m’n baarmoeder meteen te verwijderen. Ik ben immers al twee keer geopereerd voor beginnende baarmoederhalskanker en zoals de gynaecoloog zegt: “We kunnen niet blijven snijden.”

Nu lijkt het er dus op dat we niet meer zolang wachten. Woensdag 7 januari zit ik al in het ziekenhuis om de knoop door te hakken. Er zijn inmiddels drie artsen die adviseren om niet langer te twijfelen. Weg met dat rotding! Als nu deze vierde dokter ook nog aangeeft dat het van de gekke is om hier mee door te blijven lopen, dan zal ik het niet langer meer uitstellen. Dan moet het maar.

Ook al snijdt het dwars door mijn ziel dat het dan echt einde oefening is. Geen baarmoeder = geen baren en ook geen moeder meer. Als ik het schrijf, zit ik weer te janken. Ik wil er niet aan, maar het kan niet anders. Mijn lichaam werkt in alle opzichten tegen.

Blader hier terug in ons dagboek.

Lees ook:Dagboek IVF: doen we het of doen we het niet
Lees ook:Dagboek IVF: doen we het of doen we het niet?
Lees ook:Dagboek IVF: we doen het dus niet!
Lees ook:Dagboek IVF: doen we het of doen we het niet?
Lees ook:Dagboek IVF: we doen het dus niet!

4 Reacties // Reageer

4 thoughts on “Dagboek IVF: doen we het of doen we het niet?

  1. Lia

    Jeetje Liesbeth, wat een ongelooflijk naar bericht… heel veel sterkte!

      /   Reply  / 
  2. Ester

    Ik weet niet wat ik hierop zeggen moet….
    Ik vind het heel erg…

    Heel veel kracht en sterkte!
    liefs,
    Ester

      /   Reply  / 
  3. Monique

    Liesbeth,

    Heel veel sterkte voor morgen.

    Liefs,
    Monique

      /   Reply  / 
  4. chris

    Beste Liesbeth,
    heel veel sterkte gewenst maar er is een troost voor jou jij bent al een keer zwanger geweest en moeder van een kindje kijk maar eens naar de foto`s wat een geluk en voor recht dat voor je is er zijn ook jonge vrouwe die dat geluk niet kennen omdat hun baarmoeder een afwijking heeft of iets dergelijks waar door de kans om maar een keer zwanger te raken minnimaal klein is of zelf dat nog niet weg gelegd is voor hun dat hun lichaam dus echt niet mee werkt,dat ze afscheid moete nemen van het geluk om kinderen te kunnen krijgen.
    heel veel sterkte van een meelevend oma

      /   Reply  / 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>