Dagboek IVF: doen we het of doen we het niet?

Misschien was mijn afwezigheid van enkele dagen je opgevallen, misschien ook niet. Er is wel een verklaring voor. Ik ben in m'n hoofd keihard bezig om afscheid te nemen van een kinderwens. En hoe je dat precies doet .. daar ben ik nog niet helemaal uit. Of beter gezegd: daar ben ik helemaal nog niet uit. Dat het onontkoombaar is, dat is wel duidelijk geworden na mijn laatste operatie. Een tweede kindje willen is de rampspoed over je afroepen. En dat wil natuurlijk geen mens.

Dat we niet nog een keer voor IVF gaan heeft een aantal redenen. Op zich is de tweede operatie aan mijn baarmoederhals goed verlopen hoor .. daar ligt het niet aan. Er is nu in totaal ongeveer 3 centimeter weggesneden. Maar als je bedenkt dat zo'n ding in totaal een centimeter of 5 lang is, dan kun je op je vingers natellen dat die baarmoederhals bij een mogelijke zwangerschap niet meer optimaal zal functioneren. Om de boel dicht te houden, zullen we maar zeggen. En omdat ik helaas veel te goed weet hoeveel stress en complicaties een vroeggeboorte met zich mee brengt, is het eigenlijk vragen om problemen.

Als het je eerste kindje zou betreffen, zou je dat risico misschien nog willen nemen. Dan is het verlangen naar een baby waarschijnlijk groter dan de angst dat het mis kan gaan. In mijn geval heb ik – de hemel zij geprezen – gelukkig een heerlijk ventje van bijna twee jaar rondlopen. Die allesoverheersende honger is in mijn geval dus gestild. Al moet ik zeggen dat het verlangen naar een tweede kindje, naar een tweede keer zwanger zijn, bijna even groot is. Vooral ook omdat je weet hoe heerlijk het kan zijn. Maar toch .. het is anders. Ik kan mijn zegeningen tellen en tevreden zijn met wat ik heb.

Waarom is het dan toch zo moeilijk om die (tweede) kinderwens te laten varen? Het antwoord is simpel: de omstandigheden dwingen me ertoe. Het is niet louter mijn eigen verstandelijke keuze. Ik ben nou eenmaal bijna 42. Mijn voortplantingsorganen werken niet meer helemaal naar behoren of zijn deels weggesneden. En we zijn hoe dan ook veroordeeld tot opnieuw een loodzwaar IVF-proces. Als het een kwestie was van stoppen met de pil en wachten op goed geluk dan zou het misschien ook allemaal weer anders zijn.

Overigens slik ik die pil helemaal niet hoor. Dat is slechts een figure of speach. Maar zo gaat het natuurlijk in de meeste gevallen .. vrouwen die zwanger willen worden gooien hun voorbehoedsmiddel aan de kant en gaan ervoor. Het kan even duren maar in de meeste gevallen volgt dan uiteindelijk toch wel een spontane zwangerschap. In ons geval dus niet. Zwanger worden kan alleen met IVF. En eerlijk is eerlijk .. daar is mama nu fysiek absoluut niet aan toe. Toen ik er vorige keer aan begon was ik lichamelijk in topconditie. En zelfs toen was aan het einde van de rit het vlammetje bijna gedoofd. Als ik er nu in zou stappen kun je me binnenkort echt opvegen. Zeker als het niet slaagt en een zwangerschap uitblijft.

Zo .. heb ik genoeg redenen opgenoemd waarom het er niet meer van gaat komen? Ik heb er anders nog wel een paar hoor. Misschien als gevolg van de operaties, misschien als gevolg van een hormonaal bepaalde vroege overgang .. ik weet het niet .. maar de laatste maanden is mijn menstruatie een regelrechte hel. Het duurt minimaal 10 dagen waarvan ik zeker 4 dagen heel veel bloed verlies. Complete stolsels vallen er in de toiletpot. En zelfs als ik een supertampon in doe loopt het bloed er gewoon doorheen. Ongelofelijk. En slopend. Want als je dagenlang zoveel bloed verliest ben je behoorlijk slap, geloof me. Tel daarbij op dat ik een week na het begin van mijn menstruatie standaard geplaagd word door migraine waardoor ik een paar dagen gevloerd ben .. dan zul je begrijpen dat er in een maand weinig dagen over blijven waarop ik me enigszins normaal voel. 

Misschien moet ik daarom maar niet langer twijfelen en dat rotding er gewoon uit laten halen. Ben ik in een klap van alle fysieke ellende af. Als dat hormonaal gestuurde kreng uit mijn lijf verdwenen is voel ik me misschien een stukje minder stuiterbal. Want er speelt nog iets .. ja, je moet een lange adem hebben om mijn verhaal te volgen .. twee weken geleden is opnieuw mijn linkerborst gecontoleerd. Er zit duidelijk een knobbel, of liever een schijf. Ook de huisarts voelde het en stuurde me dus door.

En inderdaad .. ik heb last van een aandoening die mastopathie heet. Het is een verzamelnaam voor goedaardige gezwellen in de borsten. Geen kanker dus, dat was een pak van mijn hart, maar wel verdomde lastig en pijnlijk. Het is hormonaal gestuurd en dus erger rondom de menstruatie. Vertel mij wat! Als de knobbels echt te pijnlijk worden kunnen ze worden weggesneden. En ondertussen kan mogelijk het slikken van de pil verlichting geven. Sure! Daarmee is het kringetje dan fijn rond. Want wie wil er nou de pil gaan slikken als ze eigenlijk nog zwanger wil worden?

Alles bij elkaar denk ik dat het een onmogelijke toestand is geworden. Er zijn zoveel minnen dat ik de plussen nauwelijks nog zie. Ik hoor nog steeds wel dat stemmetje in mijn hoofd hoor .. dat zegt hoe fijn het voelde toen ik zwanger was, hoe heerlijk het is om je pasgeboren kindje in je armen te houden, hoe geweldig het is om je baby op te zien groeien. Ieder kreetje, stapje, hapje en lachje geeft je geluksgevoel een onvoorstelbare boost. Daarom is het ook zo onvoorstelbaar moeilijk om afscheid te nemen van die wens. Toch moet het. Ik ben een verstandig meisje, dat gelukkig nog net op tijd een kind boven haar carriere heeft gesteld. Alles heb ik ervoor opgegeven, omdat het niet anders kon. Geen seconde spijt heb ik ervan gehad. Het is echt het beste dat me ooit is overkomen.

Nu wordt het tijd om een ander verstandig besluit te nemen. En het boek dat zwangerschap heet voorgoed dicht te slaan. Mijn lijf werkt in alle opzichten mee om het besluit makkelijker te maken. In mijn hoofd ben ik ook bijna zover. Helaas. Marktplaats staat al vol met de babyspulletjes van Kasper. Z'n box is al voor grof geld verkocht. De rest kan er ook bij. Maxi Cosi, wipstoeltje, borstvoedingskussen… Niet meer nodig. Nee .. er komt geen tweede kindje in huize Kombrink.

Stapje voor stapje gaat dat besef oorverdovend toeslaan. Natuurlijk is het ook in mijn hoofd pas echt einde oefening als m'n baarmoeder definitief verwijderd is. Maar ik ben bang dat ook dat niet lang meer zal duren. Ik heb voor mezelf in ieder geval besloten dat als ik in maart weer een foute uitslag krijg, dat ik dan alles weg laat halen. Geen gepriegel meer met centimetertjes wegsnijden. Nee hup .. dan gaat de hele bliksemse boel eruit. Dat heeft de gynaecoloog ook al geadviseerd. Maar misschien heb ik voor die tijd de knoop al wel doorgehakt. Zeker als mijn menstruatieklachten nog erger worden. Dan schieten we de kogel door de kerk. Komt er na drie jaar stuiteren misschien weer eens rust in m'n lijf. En – misschien nog wel belangrijker – rust in mijn hoofd.

Blader hier terug in ons dagboek.

Lees ook:Dagboek IVF: doen we het of doen we het niet?
Lees ook:Dagboek IVF: doen we het of doen we het niet
Lees ook:Dagboek IVF: we doen het dus niet!
Lees ook:Valreepmoeders twijfelen over tweede kind
Lees ook:Dagboek IVF: doen we het of doen we het niet?

70 Reacties // Reageer

70 thoughts on “Dagboek IVF: doen we het of doen we het niet?

  1. Marieanna

    Hi girl, ik ga je ook op deze site zo veel mogelijk volgen hoor alhoewel het niet gemakkelijk is om al dat in verwachting zijn gevoel steeds te lezen en zien. Misschien zit ik nog steeds in het verwerkingsproces van 3 mislukte IVf pogingen, een gelukte Ivf met een miskraam als gevolg en het krijgen van twee geboorte telefoontjes van twee onbekende vrouwen, waar je husband de vader van blijkt te zijn!! Inmiddels 4!! One time it has to stop hurting, isnt??
    Love y”all and keep going, Y’all going strong and I say: GO FOR IT……

      /   Reply  / 
  2. Lucy

    Hallo Lieske,
    Ik zal regelmatig meelezen en je verder steunen in alles wat je onderneemt.
    Succes en liefs,
    Lucy

      /   Reply  / 
  3. JinX

    Hey Liesbeth ,
    Je moet gewoon doen wat je hart je ingeeft,als jullie een kindje willen moet je er gewoon voor gaan ongeacht je leeftijd.
    Het is natuurlijk slopend die IVF behandelingen , maar nu kan het nog.
    Vrouwen hebben helaas toch dat ‘deurtje’ wat op een gegeven moment dicht gaat.
    Dadelijk lukt het misschien niet meer en heb je dadelijk eeuwig spijt ervan.
    Ik blijf je dagboek volgen en heel veel geluk !

      /   Reply  / 
  4. Jeroen

    Als ik vragen mag. Als jullie 11 jaar bezig zijn. Hoe komt het dat jullie zo laat met ivf begonnen zijn?

      /   Reply  / 
  5. Liesbeth Kombrink

    Goeie vraag Jeroen .. maar het besluit om aan IVF te beginnen neem je niet alleen. Het moet ook medisch aangetoond zijn dat je echt niet op een andere manier zwanger kunt raken. Je kunt niet naar het ziekenhuis gaan en zeggen: doe mij maar IVF. Zo werkt dat niet. Eerst worden alle andere andere voortplantingstechnieken toegepast, zoals bijvoorbeeld IUI (inseminatie). Tegenwoordig krijg je eerst een aantal keer IUI en als dat niet gelukt is kom je pas op de wachtlijst voor IVF. Bovendien was het 13 jaar geleden toch anders. Artsen waren toen nog veel voorzichtiger met het toepassen van IVF. Dat is pas van de laatste jaren. Je gaat eerst de medische molen in. Onderzoeken waar het aan kan liggen. Dan ben je zo 2,3 jaar verder. En als er dan geen echte oorzaak gevonden kan worden sturen ze je gewoon naar huis met het advies: probeer het los te laten en kom over een jaar nog maar eens terug als het niet gelukt is. Tel daarbij op dat ik de afgelopen jaren een aantal ingrepen heb gehad helaas voor baarmoederhalskanker. Zolang je daarvoor onder behandeling bent krijg je echt geen IVF. Dan moet je eerst ‘schoon’ zijn. Voor je het weet is het dan ineens 2005 en ben je zelf bijna 40. Als het aan mij gelegen had was ik inderdaad al op m’n 28e met IVF begonnen maar zo werkt dat niet in Nederland. IVF is geen keuze, je bent er helaas toe veroordeeld.

      /   Reply  / 
  6. Jeroen

    Sorry dat wist ik niet. Mijn nicht is nu na 5 jaar en 7 keer ivf eindelijk en gelukkig zwanger. En van haar weet ik dat zij na 2 jaar voor ivf zijn gegaan. En zij konden dat zelf aangeven. Ik dacht daarom dat dat voor iedereen gold.

      /   Reply  / 
  7. Ester

    “IVF is geen keuze, je bent er helaas toe veroordeeld”

    hmmmm helaas is het een mooie uitspraak. Mag ik hem ooit eens gebruiken?

      /   Reply  / 
  8. Liesbeth Kombrink

    Jeroen, je hoeft geen sorry te zeggen. Ben juist blij dat je ernaar vraagt! Dat verraadt je pure interesse. Fijn voor je nicht! Maar 7x IVF .. dat moet heel zwaar zijn geweest. Wat goed dat ze doorgezet hebben. Tegenwoordig zijn artsen makkelijker met IVF. Het kan ook zijn dat er bij je nicht wel meteen een oorzaak is gevonden voor het uitbljven van zwangerschap. Dan heeft het geen zin om langer te wachten of andere technieken te proberen. Dan stellen ze meestal direct IVF voor. Uiteraard blijft het dan nog steeds je eigen beslissing of je het wel of niet doet.

      /   Reply  / 
  9. Melissa

    Klees ook weer mee!

      /   Reply  / 
  10. Melissa

    Doen we!

      /   Reply  / 
  11. Paul

    Veel succes Liesbeth, wij denken aan je!

      /   Reply  / 
  12. Lin

    Succes Liesbeth, wij duimen voor jullie!

      /   Reply  / 
  13. Ester

    Zo.
    Dus.
    Dat is heftig.
    Maar ik duim.
    Heel hard!

      /   Reply  / 
  14. Marieanna

    Over here, we keep our fingers crossed.

      /   Reply  / 
  15. JinX

    Hey Liesbeth , mijn duimen draaien overuren hierzo !!!

    Heel veel succes en geluk gewenst !

      /   Reply  / 
  16. Mariette

    Beste Liesbeth,

    Als je het echt wilt zou ik het gewoon proberen! Ik ben sinds een paar weken moeder en het is inderdaad een prachtig iets!

    Heel veel succes!

    Groeten Mariette

      /   Reply  / 
  17. eli de clippelaar

    Beste Lisbeth,

    Als ik je een tip mag geven: als je groen licht krijgt om door te gaan zou ik een verwijzing vragen voor een IVF behandeling in Gent (Belgie)(als je niet te ver woont, tenminste…).

    Ik ben een stuk jonger als jij, (32), maar we hebben net onze eerste IVF poging achter de rug en bij de eerste terugplaatsing is het gelukt!!! We zijn nu 11 weken zwanger.
    Ik besef dat we ontzettend veel geluk hebben gehad, en dat mijn situatie niet te vergelijken is met die van jou, maar de reden achter mijn tip is het volgende:
    de menselijk benadering. Alles wordt gedaan om de procedure zo goed en zo pijnloos mogelijk bij de vrouw te laten verlopen.
    De punctie wordt alleen gedaan onder verdoving (lokaal en met een kortwerkend middel via de infuus). De verdoving is natuurlijk geen pretje, maar zonder verdoving lijkt me het bijna niet te doen….
    Je moet wel toestemming vragen aan je verzekering, maar dat is meestal geen probleeem.

    Ik hoop dat je wat aan hebt.

    Groeten
    Eli

      /   Reply  / 
  18. Liesbeth Kombrink

    Dankjewel voor de tip! Maar als we het doen zijn we niet van plan om naar België te gaan. We zijn heel tevreden over hoe de behandeling is verlopen in ons eigen ziekenhuis. Dat is dus niet van invloed op onze beslissing. Ik denk erover om de punctie misschien uit te laten voeren onder narcose. Als je daar om vraagt kunnen ze dat volgens mij niet weigeren. Net zoiets als een ruggeprik bij de bevalling .. daar doen ze in Belgie ook stukken minder moeilijk over. Gelukkig gaat het in Nederland ook die kan op.

      /   Reply  / 
  19. Kim

    Hallo Liesbeth,

    Ik ben via Babyinfo.nl op je blog terecht gekomen en wil je sterkte en wijsheid toewensen met het nemen van deze moeilijke beslissing.

    Groetjes, Kim

      /   Reply  / 
  20. JinX

    Jeetje Meid , das wel heftig !
    Ik heb hier geen ervaring mee , maar ik denk wel dat ze gelijk naar de foto kijken die ze maken en als ze iets verdachts zien , dan gaan ze geloof ik gelijk met een naald erin.
    Dit gaat geloof ik allemaal erg snel , met zoiets willen ze absoluut geen tijd verliezen.
    Mocht het fout zijn dan beginnen ze ook wel vrij direct met chemo e.d of wat er ook moet gebeuren.
    Een kennis van me (een man) die had een knobbel onder z’n oksel , werd vastgesteld dat hij kanker had en 2 dagen later had hij al z’n eerste chemospuit gekregen , hij zei zelf dat het nog niet echt tot hem was doorgedrongen en hij zat al aan de chemo.

    Ik wens jou,je partner en kleine kasper heel veel sterkte en kracht en blijf positief denken Meid !

    Dikke Knuf
    JinX

      /   Reply  / 
  21. Lin

    Wow, dat is inderdaad een heftig verhaal. Ik hoop dat het allemaal mee blijkt te vallen. Veel sterkte in ieder geval!

      /   Reply  / 
  22. Lonneke

    Hoi Liesbeth,

    Een verdoving tijdens de punctie is echt mogelijk! Bij mijn 2e IVF-behandeling heb ik gevraagd om een zwaardere verdoving. En dat was echt een uitkomst.

    Succes en ga ervoor!

    Lonneke

      /   Reply  / 
  23. Melissa

    Mooi cliffhanger!

    Ga duimen voor volgende week!

    Gelukkig is het allemaal goed gegaan bij de tietenpletter. Hoop dat ik nooit hoef. Hoor alleen maar pijnlijke verhalen..

      /   Reply  / 
  24. Melissa

    but of course!

      /   Reply  / 
  25. Melissa

    Mn duimen worden nu wel een beetje blauw hoor..

      /   Reply  / 
  26. Liesbeth Kombrink

    Sorry! ;) Stuur me anders morgen even een sms om 13.00 uur. Kan ik het zeker niet vergeten!

      /   Reply  / 
  27. Melissa

    Fijn als ik dat bericht dan om half 2 lees. Wéér te laat ;-)

      /   Reply  / 
  28. Lin

    Succes, ik hoop op een goede uitslag!

      /   Reply  / 
  29. Marieanna and Ranoldo

    Liesbeth en Henk, alles klinkt zo herkenbaar en ik weet dat het hardstikke moeilijk is om een beslissing te nemen. Ik blijf jullie heel nauw volgen en succes met alles wat jullie besluiten.
    Petje af hoor.

      /   Reply  / 
  30. Lin

    Ik zal duimen voor goede uitslagen. Fijne vakantie!

      /   Reply  / 
  31. Marieanna and Ranoldo

    Happy Holidays………..

      /   Reply  / 
  32. Melissa

    Getver.. Da’s alles wat ik kan zeggen.. :-(

      /   Reply  / 
  33. Lin

    Liesbeth, ben er ef helemaal stil van, weet niet wat ik moet zeggen.. dit moet een terug-moker-slag voor jullie zijn!

    Ik wil jullie heel veel sterkte wensen voor de komende tijd

      /   Reply  / 
  34. Marieanna and Ranoldo

    Klote zeg, ik kan het niet Nederlandser zeggen!Geef de hoop niet op girl….alhoewel dat begrijpelijk is. Blijf vertrouwen op een goede uitslag op juli 24.

      /   Reply  / 
  35. Ester

    Jemig! Liesbeth!!!!

    Ik heb hier even geen woorden voor…….

    Shit….

    Heeeel veel sterkte!

    Jemig, ik kan er nog ff niet over uit…..

    liefs,
    Ester

      /   Reply  / 
  36. Mandy van den Bergh

    Hoi Liesbeth,

    Was wat aan het surfen en kwam hier bij jou verhaal uit.
    Helaas herken ik het uit eigen ervaring. Ik heb ook pap4 gehad en heb in het VU een trachelectomie ondergaan = baarmoederbesparend. Nabehandeling was gelukkig niet nodig en zwanger worden kon nog. Inmiddels is helaas de 2e IVF mislukt en volgt in het najaar de 3e (ip laatste) poging. Heel mijn verhaal staat op mijn site bij BMHK.
    Mocht je meer willen weten dan hoor ik het wel. Ik wens je veel succes met de colposcopie, die overigens nog lang duurt na zo’n uitslag! Ik zou aandringen op eerder hoor!
    Ik hoop en duim voor je dat het mee zal vallen. Veel sterkte!

    Groetjes Mandy.

      /   Reply  / 
  37. Liesbeth Kombrink

    Bedankt voor je berichtje Mandy. Heb geprobeerd om je website te googlen maar kon nix vinden. Wat is het adres?

      /   Reply  / 
  38. Mandy van den Bergh

    Ooo wat gek want als je mijn naam aanklikt kom je er automatisch op, maar misschien lag m’n site er ff uit ofzo, hier de link; http://www.mandysbeestenboel.nl/

    En pin je niet teveel op mijn verhaal vast hoor, niet alle Pap4 verlopen zo natuurlijk.

      /   Reply  / 
  39. Liesbeth Kombrink

    Heb niet op je naam geklikt want ik ging ervan uit dat daar je e-mail adres onder stond. Heb natuurlijk meteen je verhaal gelezen. En heb diep, diep RSPKT voor jou. Meid, meid wat een ellende heb jij doorstaan!

      /   Reply  / 
  40. Lin

    Succes, Liesbeth! Ik zal aan je denken.

      /   Reply  / 
  41. Petra

    Sterkte Liesbeth, ik hoop dat je lekker (en dus pijnloos) op vakantie kan!
    Petra

      /   Reply  / 
  42. Ester

    Inmiddels is het achter de rug en ik lees het nu net pas.
    Ik hoop dat het goed gegaan is….

    sterkte!
    Ester

      /   Reply  / 
  43. Ester

    Ik kon het vervolgverhaal even niet zo snel vinden, vandaar dat ik niet sneller reageerde.

    Hmmmmm aan de ene kant inderdaad wel wat opluchting, maar ik begrijp je gevoel. Er zit nog wat en dat blijft toch irriteren…. emotioneel gezien.

    Ik hoop dat je ondanks dat toch een beetje kunt ontspannen tijdens je vakantie en het écht vakantie wordt!

    liefs,
    Ester

      /   Reply  / 
  44. Lin

    Jeetje Liesbeth… dat is echt rot voor jullie… heel veel sterkte de komende tijd!
    Knuffel voor jou

      /   Reply  / 
  45. Marieanna and Ranoldo

    Tjeetje, het zit niet mee. Het allerbeste van ons tweetjes. XX

      /   Reply  / 
  46. Ester

    O, Liesbeth…..
    Ik weet niet wat te zeggen.
    Heel veel sterkte!

    liefs,
    Ester

      /   Reply  / 
  47. Ester

    Liesbeth, ik wil je heeel veel sterkte wensen morgen, maar nog meer voor de dagen erna!

    Ik denk aan je!
    liefs,
    Ester

      /   Reply  / 
  48. Lin

    Lieve Liesbeth, heel veel sterkte. Ik zal aan je denken morgen. Knuffel!

      /   Reply  / 
  49. saskia

    Ik heb net voor de eerste keer je verhaal gelezen en ben er stil van. Ik wens je dan ook veel succes!!!!!

    groetjes saskia (kipkep)

      /   Reply  / 
  50. Esther

    Liesbeth,
    Heel veel sterkte morgen en de komende dagen.
    Liefs,
    Esther

      /   Reply  / 
  51. Marieanna and Ranoldo

    How are you doing? We thinking about you and your family. Love XX

      /   Reply  / 
  52. Ester

    Ik zou het niet weten…. ik kan me ook niet voorstellen dat het een strafzaak is…

    Maar blijft het feit dat je je klote voelt en het elke keer weer terug komt.

    Ik ben blij dat het afgelopen maandag meeviel. Ik hoop dat je komende 2 weken ook nog een beetje doorkomt en dat het snel 1 oktober is…..

    Ik denk aan je!
    liefs,
    Ester

      /   Reply  / 
  53. Esther

    Heb geen woorden om je op te beuren, behalve: STERKTE!

      /   Reply  / 
  54. Marieanna and Ranoldo

    Hee girl, dat wachten is origineel K. Maar twee weken is niks als je er misschien 9 maanden voor terug krijgt. We blijven duimen hier in de USA. Good luck! [email protected]

      /   Reply  / 
  55. Melissa

    Hee, dacht dat dat volgende week pas was. Heb ik me ff mooi vergist dan. Het medeleven is er niet minder om.

    In een woord: K&*^(T!

      /   Reply  / 
  56. Liesbeth Kombrink

    Als ik van iemand geloof dat het gemeend is dan ben jij het wel!

      /   Reply  / 
  57. Sonja

    Hey!

    Ik volg je verhaal nog steeds, al laat ik niet zoveel van me horen, ik leef met je mee!

    Succes met het (weer) wachten,
    X Son

      /   Reply  / 
  58. Dolce

    Hoi Liesbeth,

    Het is een poos geleden dat ik je site bezocht heb en totaal niet wetend dat je in een zeer moeilijk en zwaar traject zit. Verdikkeme nog eens aan toe zeg, wat een rottige situaties krijg je toch iedere keer weer voor je kiezen. Je bent een zeer sterke tante dat je het toch iedere keer weer opkrabbelt en het zonnetje weer ziet schijnen. Meid ik hoop echt dat na deze operatie het klaar is met al die ellende. Een beetje rust in de tent is jullie zo van harte gegund.

    Heel veel sterkte beterschap en we duimen voor goede uitslagen.

    Liefs Dolce

      /   Reply  / 
  59. Marieanna and Ranoldo

    Any good news?

      /   Reply  / 
  60. Petra

    Wat een vreselijk moeilijke situatie Liesbeth. En wat een dapper besluit!
    HOpelijk blijf je nog jarenlang de liefste en leukste moeder voor schattige KAsper!

    Sterkte met dit rouwproces! (ook voor Henk)
    Petra

      /   Reply  / 
  61. Melissa

    Jezus, wat een verhaal weer. Hoop dat die rollercoaster-ride een keer stopt. Moedige beslissing iig van jullie..

      /   Reply  / 
  62. Monique

    Liesbeth,

    Tja,ook afscheid nemen van deze wens is een rouwproces.
    En ja, het IVF proces is zwaar (onze eerste is via ICSI geboren) en daarvoor moet je lichamelijk fit zijn maar ook geestelijk, anders ga je er aan onder door.
    Heel veel sterkte met het verwerken.

    Liefs,
    Monique

      /   Reply  / 
  63. Ester

    Zo… dat was een heftig verhaal….

    Je bent een dapper mens. En ik kan helemaal met je meevoelen als ik het zo lees. Het is inderdaad het verstandigst. Nu dat gevoel ook nog….

    Sterkte!
    liefs,
    Ester

      /   Reply  / 
  64. Lin

    Liesbeth, ik wens je heel veel sterkte de komende tijd!

      /   Reply  / 
  65. Michelle

    Heel veel sterkte in deze periode waarin iedereen achter een kinderwagen gaat lopen en de een na de ander zwanger wordt. Heel confronterend en moeilijk. En verstandig, heel verstandig maar qua gevoel heel heel moeilijk. Nogmaals heel veel sterkte.

      /   Reply  / 
  66. esme

    Jeetje Liesbeth wat een zware besluit om te nemen zeg.
    Zelfs als je lichaam eigenlijk al een besluit heeft gemaakt voor je dan nog moeten hoofd en hart op een lijn komen met dat besluit.

    Heel veel sterkte!
    Liefs,
    Esme

      /   Reply  / 
  67. Annemieke

    het toeval wil dat ik voor een soortgelijk besluit sta. Het is eigenlijk onmenselijk, zeker omdat ook ik al een heel traject heb meegemaakt, waarbij ik altijd gezegd heb, dat het de goden verzoeken is om er nogmaals voor te gaan. Ook ik heb een gezonde zoon gekregen middels IVF en geboren is met 30 weken zwangerschap, NICU etc.. Het hele traject heeft me behoorlijk leeggetrokken, maar toch komt iedere keer weer die sterke wens naar voren, dat oergevoel. Toch moet ook ik het bij dit ene wondertje laten, mijn lijf pruttelt tegen als ik uberhaupt een injectienaald in mijn lichaam zet. Ik word totaal verlamd, het is een soort afweermechanisme: dit nooit weer. Maar ja, dat gevoel he. Kortom een heel proces waar je doorheen moet, terwijl je eigenlijk niet wilt.

    Veel sterkte, voor mij geeft het herkenning en dus troost. De meeste vrouwen krijgen of geen kinderen of juist meerdere kinderen, waardoor het vaak moeilijk is het juiste begrip te krijgen.

      /   Reply  / 
  68. Monique

    Lieve Liesbeth,

    Hoe gaat het nu met je?

    Liefs,
    Monique

      /   Reply  / 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>