Dagboek IVF: doen we het of doen we het niet

Deze hadden jullie nog van me tegoed. Het lijkt er misschien op dat ik vergeten ben om m’n dagboek bij te werken na mijn laatste bezoek aan de gynaecoloog op 7 januari. Niet is minder waar. Ik had er gewoon geen zin an. Ik ben al dat gedoe rondom mijn baarmoeder zo verschrikkelijk zat dat ik er gewoon de puf niet meer voor kan opbrengen. Ik wil dat het voorbij is. Over en uit. Ook niet makkelijk, maar dan weten we tenminste waar we aan toe zijn en kunnen we verder.

Ik heb dus een paar weken m’n kop in het zand gestoken. Iets dat eigenlijk helemaal niet bij me past. Zo ben ik niet. Maar er is waarschijnlijk een soort overlevingsmechanisme in gang gezet waardoor het vanzelf gaat. Toch zal ik voor de chronologische verslaglegging nog maar even neertikken wat er op die woensdag in het ziekenhuis gebeurd is. Waarschijnlijk ben ik mezelf er over een tijdje ook dankbaar voor.

Ik kreeg dus een gesprek met een (vreemde) gynaecoloog. Want mijn ‘eigen’ gyn was niet beschikbaar. En zoals ik eigenlijk al een beetje verwacht had wilde ze geen uitspraken doen over het laten weghalen van mijn baarmoeder. Ze kent me niet en dan gaat ze natuurlijk niet meteen adviseren: haal dat ding er maar uit meid! Dat kon ik dus wel respecteren. Het is nogal een ingrijpende beslissing en operatie.

Maar ik wilde ook dat ze nu al een uitstrijkje zou maken zodat we in ieder geval kunnen zien hoe slecht of hoe goed het er voor staat. Ik wilde daar liever niet nog een paar maanden op wachten. Ik wacht al lang genoeg. Kreeg ik natuurlijk een heel verhaal – blabla – dat dat nu nog geen zin had. Dat de uitslag toch niet betrouwbaar is. Maar ik heb zoiets van .. baat het niet dan schaadt het niet.

Als het nu weer helemaal mis is kan ik me niet voorstellen dat het over een maand wel allemaal oke is. Dussss .. ik ben maar weer eens op m’n strepen gaan staan. Dat leer je wel als je medisch zo door de wol bent geverf als ik. Bovendien weet ik van een familielied dat ze wel eerder uitstrijkjes maken. Het kan dus wel. Ze doen het alleen liever niet. Daar heb ik haar mee geconfronteerd en toen ging ze bellen met een collega … Echt .. je had erbij moeten zijn! 

Die amice adviseerde om toch maar een uitstrijkje te maken. Dat ging natuurlijk met lekker veel tegenzin waarop ik me niet kon inhouden en zei: ,,Ik lig hier ook niet voor m’n plezier hoor!” De toevoeging ‘muts’ kon ik nog net binnen houden. Anyway. Dat was dus drie weken geleden. Vandaag krijg ik de uitslag en dus wellicht uitsluitsel.

Lekker obstinaat stukkie is het geworden als ik het teruglees. Ik zal wel overkomen als een bitch eerste klas. Kan me niks schelen. Zo voel ik me gewoon nu. Ik ben d’r echt helemaal klaar mee.

Klik hier om terug te bladeren in mijn dagboek.

Lees ook:Dagboek IVF: doen we het of doen we het niet?
Lees ook:Dagboek IVF: doen we het of doen we het niet?
Lees ook:Dagboek IVF: we doen het dus niet!
Lees ook:Dagboek IVF: doen we het of doen we het niet?
Lees ook:Dagboek IVF: doen we het of doen we het niet

1 Reacties // Reageer

One thought on “Dagboek IVF: doen we het of doen we het niet

  1. [email protected]

    Any news…girl?

      /   Reply  / 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>